کاااش...             کاش تا دل میگرفت و میشکست             دوست می آمد کنارش مینشست    کاش میشد روی هر رنگین کمان              می نوشتم مهربـان با من بمـان    کــاش می شد قلبهــا آبــاد بود               کینه و غم ها به دست باد بــود    کاش می شد کاش ها مهمان شوند        در میـان غصه ها پنهـان شوند ...

بـا ضـرب گامهـا،ضـربــان را به هـم بریز یک دو سه، بعد کل جهان را به هم بریز هی رقص کن به ناز از این سان الهه وار هی مـوج مـوج مـوج بنان را به هم بریز دریا نماد وسعت و بخشندگی ست،حال معنــای استعــاری آن را به هم بریز تا بعد از این،به معنی چشمت شود سپس پلکی بزن کرانه ی جان را به هم بریز با کــودتـای ...

اولین روز آذر، با این هوای سرد و گرفته اش، وجود سردم رو سرمازده تر کرد.دلم یه چای دارچین داغ میخواد با شکلات، با یه دفتر و قلم ، تا دلمو یه کم سبک کنم... خدای من، صبورم کن، آرومم کن....

یـخ کرده ام اما نه از سـوز زمستـان اما نه از شب پرسه های زیر باران یخ بسته ام_یخ بستنی در تب_تبی که جسمم نه_دارد باورم میسوزد از آن یخ کرده ام _امـا_نه_آغـوش نوازش! روح یخی را با چنین شـولا مپوشان گرمم نخواهی کرد و فرقی هم ندارد یخ بسته ای پوشیده باشد یا که عریان "محمد علی بهمنی"

شب در چشمان من استبه سیاهی چشم های من نگاه کن روز در چشمهای من است به سفیدی چشم هایم نگاه کن شب و روز در چشم های من است به چشم های من نگاه کن پلک اگر فرو بندم جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت ... "حسین پناهی"

بار سنگین است و و من کم طاقت و دنیــــا حسود خم شدن را عــــــار می دانم دعــــــا کن بشکنم "محمد رضا طاهری"

چون مرگ رسد بر کفن من بنویسید من خاک کف پای عزادار حسینم

غمگینم خودم را بغل گرفته ام و شانه هایم چون گهواره ی کودکی گریان تکان تکان می خورد غمگینم و می دانم هیچ پرنده ای روی شاخه های لرزان یک درخت لانه نخواهد ساخت ... "مهسا چراغعلی"

این عکسا ، واسه تولد آیداجونه که قبل از محرم واسش گرفتیم. اما فرصت نشد تو وبلاگ بذارمشون. از اونجا که تولدش با شروع محرم یکی بود_ یعنی دوازدهم _ زودتر گرفتیم.خیلیییی خیلییی خودمونی. مامانشون قررربونشون بشه

من به پاییزی ترین شکل گذشتم از عشق ای غم انگیــــز ترین حادثه ی دیـروزم همه ی شهر منُ یاد تو میندازه هنـــــــــوز اگه این شهرُ به آتش نکشم میسوزم "یلدا انگالی"

درتمام لحظه هایم هیچ کس خلوت تنهـــــائیم را حس نکرد آسمــان غم گرفته هیچ گــاه برکه ی طوفانیم را حس نکرد آنکه سامان غزل هـایم ازوست بی سر و سامانیم را حس نکرد پروردگارا، کمکم کن. تنهام نذار. خیلی خسته ام ... خدایـــــا!

و باز هم فرشته های قشنگ من

بزرگترین و قشنگترین بهونه های زندگی من

کسی از ظاهر یک کوه حالش را نمی فهمد به ظاهر ساکتم ، در سینه ام آتشفشان دارم (امید صباغ نو)

پرواز کرده از قفس من قناری ام برگرد ای قنــاری از من فراری ام مستم کن از صدای خودت باز هم شبی تا بیشتر رهـــا شوم از هوشیــــاری ام برگرد ماه من به شب آشنایی ات با چشم های مثل پلنگ شکاری ام دارد غم نداشتنت میــکشد مــــــــرا یک روز روی دست خودت میگذاری ام این قرص لعنتی مگر آرامبخش نیست ؟ اصلا اثر ن...